Ahmed heeft een kleine kapsalon in het centrum van Amsterdam en gaat regelmatig de Amsterdamse straat op om dak- en thuislozen te voorzien van een gratis knipbeurt.
Waarom ben je naar Nederland gekomen?
Ik was achttien en zag geen toekomst in Egypte. Daarom besloot ik weg te gaan, ook al was het gevaarlijk. Ik kwam alleen, zonder visum, dus niet met het vliegtuig maar met de boot. We vertrokken vanuit Egypte naar Italië. De reis duurde vier dagen op zee. Het kostte veel geld — zo’n 7.000 à 8.000 euro. De boot was klein en de omstandigheden zwaar: weinig eten, nauwelijks drinken. Toen we dicht bij de kust kwamen, werden we opgepakt door de Italiaanse politie in Calabrië, in Zuid-Italië.
Ik had geluk. Ik was achttien, maar zag er jonger uit. Omdat ik aangaf dat ik minderjarig was, stuurden ze me niet terug naar Egypte. Ze brachten me naar school om Italiaans te leren, gaven eten en kleding. Na drie maanden probeerde ik mijn leeftijd te bewijzen, maar dat lukte niet. Uiteindelijk verliet ik Calabrië en reisde naar Milaan, op zoek naar werk. Toen dat niet lukte, leende ik geld en trok verder: via Turijn naar Parijs en uiteindelijk naar Amsterdam.
Sommige mensen willen liever kleding of schoenen, dus dat koop ik voor ze.
Hoe was het om in Nederland aan te komen?
In het begin was ik illegaal. Tot 2020 had ik geen papieren. Pas in oktober 2020 kreeg ik mijn verblijfsvergunning. Sindsdien heb ik veel bereikt — binnen vijf jaar eigenlijk alles opgebouwd wat ik nu heb. Er stond ooit in Het Parool dat ik dakloos was geweest, maar dat klopt niet. Ik heb altijd onderdak gehad.
In het begin vond ik Nederlanders wat afstandelijk. Ik sprak de taal niet en was bang om fouten te maken. Maar toen ik Engels begon te leren, ging alles beter. Later ook Nederlands. Nu kan ik goed communiceren met klanten — we praten over van alles: werk, geloof, politiek.
Je helpt dus daklozen?
Ja, ik ging elke week de straat op om daklozen te knippen. Nu lukt dat niet meer wekelijks, soms eens in de twee of drie weken. Sommige mensen willen liever kleding of schoenen, dus dat koop ik voor ze. Ik probeer altijd een praatje te maken: “Wat maakt je blij vandaag?” Dat is belangrijker dan alleen het knippen.
Komt jouw hulpvaardigheid uit Egypte of Italië?
Allebei. Ik ben als moslim opgevoed met het idee dat je mensen moet helpen. En ik heb zelf ervaren hoe goed mensen in Italië voor mij waren. In Italië behandelden mensen me heel goed — ze gaven eten, kleding en zorg. Dat vergeet ik nooit. Dat gevoel van menselijkheid heeft me gevormd. Dat gevoel wil ik doorgeven. Ik heb mezelf beloofd dat ik, als ik ooit de kans kreeg, anderen zou helpen. En dat doe ik nu — niet alleen daklozen in Nederland, maar ook mensen in Egypte of waar dan ook.
Wees dankbaar, klaag niet, en geloof in jezelf.
Wat is je boodschap aan mensen die het moeilijk hebben?
Blijf positief. Vergelijk jezelf niet met anderen, alleen met wie jij vroeger was. Kijk hoe ver je bent gekomen. Ik ben uit Noord-Afrika gekomen zonder taal of papieren, en toch heb ik iets opgebouwd. Dus iedereen die hier geboren is, met kansen en onderwijs, kan dat zeker.
Wees dankbaar, klaag niet, en geloof in jezelf. Jij bent verantwoordelijk voor je eigen toekomst — niemand anders.
Wil je de verhalen van Ahmed volgen?
www.tiktok.com/@pyramidsbarbershop
Foto’s: ©Denise Kuenen